تبليغاتX
live is life - آخه چرا....
 

دوباره سلام،

شده از خودتون بپرسید: "آخه چرا ما خوب رشد نمی کنیم؟!"

من خیلی موقع ها از خودم این سوالو می کنم. و به شما هم بگم که اگر فکر میکنید که خیلی خفنید بدونید که صد در صد در اشتباهید!

این نمودار اکانت من در سال اولی که به Quest وارد شدم:

 

     

 

قبول دارم که شاید نسبت به خیلی ها (و شاید خیلی از زیرمجموعه های خودم!) زیاد خفن نباشه، اما می دونید بحث اینه که شاید تا هفته 33 بعد از تولدم اتفاق خاصی نیفتاده، اما توی هفته 36 ام سقف زدم و بعد از اون نسبتا به یک حالت دائمی رسیدم که خوب مطمئنا بد نیست. اما مشکل خیلی از ما اینه که شاید هیچوقت نمی تونیم این ثبات رو در مجموعمون ایجاد کنیم و دائما اکانت ما دستخوش تغییرات زیادی میشه که این خودش یک مشکله!

این مطلب رو عنوان کردم تا حتما بهش فکر کنید و نمودار اکانت و مجموعه خودتون رو با این نمودار مقایسه کنید و جای خودتونو پیدا کنید. البته این رو هم بگم که اصلا منظورم این نیست که این نمودار، نمودار استاندارد رشده، مطمئن باشید که خیلی ها از این بهتر جلو رفتن!

 

اما مطلب دیگه ای که می خوام در موردش صحبت کنم اینه که تا بحال شده از خودتون بپرسید: "چرا ما با  این سرعت رشد می کنیم و فلانی ها با اینکه خیلی هم از ما ضعیفتر هستن دارن بهتر از ما میرن؟!"

و یا شده از خودتون بپرسید "که چرا ما تصاعد نمی خوریم؟!" و یا ...

 

و یا شده که با خودتون حس کنید که "الان همه شرایط برای رشد کردن مساعده، چرا ما عالی رشد نمی کنیم؟!" و یا حس خوبی نسبت به مجموعتون نداشته باشید...

 

خلاصه مطمئنم که خیلی از اوقات میشه که این سوالات توی ذهن تک تک ما میاد. و اینرو هم بهتون بگم که از خود این سوالها مهمتر جوابی که ما به این قبیل مسائل در درون خودمون میدیم، چون داشتن همچین مسائلی در درون ذهنمون باعث میشه تا یقین ما نسبت به کار کم بشه که خوب خیلی وحشتناکه!!!

 

اما تمام این چیزها رو مطرح کردم تا بهتون چند تا اشتباهی که خودم و مطمئنم شما داریم رو یادآوری کنم :

 

1- صبر: بابا دیگه خسته شدم اینقدر گفتم: "you MUST be patient!" البته بگم که زیاد تکرار می کنم که ملکه ذهن خودمم بشه، آخه تکرار خیلی تأثیر داره! اما مشکل اینه خیلی مواقع می بینم که بچه ها فقط منتظرن و هیچ کاری رو برای رسیدن به اهدافشون نمی کنن. می دونید خیلی ها در صبر کردن و بها پرداختن استادن! (حتی بهتر از خودپرداز!!! ) و تنها مشکلی که دارن اینه که با وجود اینکه می دونن مشکل چیه اما اراده تغییر دادن شرایط رو ندارن! من خودم این صبر رو داشتم، می تونید به نمودار دقت کنید، تا هفته 28 بعد از تولدم منم اکانت درست و حسابی نمی گرفتم ولی صبر کردم، کار کردم، جون کندم و البته سقف زدم! ....(منظورم سقف کاذب نیست!)

و نکته جالبی که بود، این بود که با تمام مشکلاتی که در مجموعم بود، همیشه حداقل $250 رو میگرفتم تا ضایع نشم!!!

خلاصه بگم که صبر به معنای انتظار معجزه داشتن نیست، یک جمله از "جان راجر" براتون می نویسم تا بفهمید قضیه چیه:

"وظیفه ما در قبال آینده تنها این نیست که آن را پیشگوئی کنیم، بلکه باید کاری کنیم تا این پیشگوئی ها به حقیقت بپیوندند."

 

2- این یکی خدا وکیلی از اون چیزهائی که خیلی اعصاب منو خورد میکنه. به این کاریکاتور بسیار پر مفهوم نگاه کنید:

 

 

 

 

می بینید چقدر زیبا بر مسند قدرت تکیه کرده و داره لبخند میزنه!!! آدم واقعا وسوسه میشه! متاسفانه هنوز میبینم آدمهائی رو که دارن اینجوری کار میکنن و یا بهتره بگم کار نمی کنن! و یا حتی هستن کسانی که کار رو اینجوری معرفی میکنن!!! بابا دیگه بسه، بازنشستگی مرد! پدر من بعد 30 سال کار کردن برای دولت الان داره ماهی 350 هزار تومان حقوق بازنشستگی میگیره، حالا تو حاضر نیستی برای اینهمه اکانت مفتی!!! که داری میگیری (و البته بهت قول میدم که چند وقت دیگه نمی گیری!) وقت بذاری و کار کنی! بهت قول میدم اگه پدر من بعد از 60 سال زندگی بدونه که اگه بره کار کنه بهش ماهی 700 هزار تومان میدن، صد در صد میره و انجامش میده! (البته مگه من مُردم؟!! ). فکر نکنید فقط منظورم آدمهائی هستن که 1000 نفر زیرمجموعه دارن! اینو به همه میگم، حتی کسانی که 4 تا زیرمجموعه دارن و منتظرن که اونا ورودی بگیرن تا مجموعشون رشد کنه! هممون میدونیم که پاتمن هم الان مشغول ورودی گرفتن و رشد کردنه، البته با تلاش مستقیم خودش! پس مشکلی که شاید خیلی ها گرفتارشن اینه که به قول "مارک یارنل" در کتاب "اولین سال شما در نتورک مارکتینگ" در چاله مدیریت گرفتار شدن! بهتون پیشنهاد می کنم حتما مطلبی که قبلا در این مورد نوشته بودیم رو یکباره دیگه از اینجا مطالعه کنید.

 

3- اما سومین چیزی که میخوام در موردش صحبت کنم رو دوباره با یک کاریکاتور زیبا و با مفهوم دیگه شروع می کنم:

 

 

 

 

چشمهای یارو رو نگاه کنید، داره از حدقه در میاد ، مثل چشمهای خیلی از ما! می دونید چرا؟! چون تنهای تنهاییم! اگه باشیم همه چیز ردیفه و اگه نباشیم همه چیز بده... هیچ تیمی نداریم...

تا بحال شده با رفیقاتون بشینید و بگید که چرا رشد می کنیم و یا رشد نمی کنیم؟! آیا حس میکنید در این راهی که به سمت اهدافتون پیش گرفتید تنها هستید و یا به همراه یک تیم دارید این مسیر رو طی میکنید؟! اگه فقط خودتون هستید و هیچ کس دیگه ای رو در مجموعتون ندارید که بشه روش حساب کرد مطمئن باشید که دیر یا زود وضع از این هم بدتر میشه، چون شاید دیگه خودتون هم نباشید!(زبونم لال!)

 

4- رسیدیم به آخرین و دردناکترین قسمت ماجرا. می دونید چیه؟! اشتباهات تکراری و یا از یک سوراخ دو بار گزیده شدن! حالا این اشتباه می تونه صبر نکردن و در یک قدمی موفقیت کنار کشیدن باشه ، میتونه تنها کار کردن و به فکر تیم نبودن باشه و می تونه داشتن احساس بازنشستگی و" خفنیت مزمن" باشه و یا می تونه هر چیز دیگه ای باشه! اما در هر حالت خیلی ستمه! خیلی! خیلی! میدونید چرا؟! چون همون روز اول به ما توی block هفتم پاتمن گفته شد که: "انسان باهوش از تجربیات خودش درس میگیره و انسان عاقل از تجربیات دیگران" و حالا من میخوام بگم که "انسان احمق از تجربیات خودش هم درس نمی گیره!" پس بهتره یکم به همراه تیممون به اشتباهامون فکر کنیم و حداقل اونارو دیگه تکرار نکنیم!

اگر می خواهید آخر و عاقبت اونایی که اشتباهات تکراری می کنن رو بدونید، به این فایل یک نگاه بندازید!

 

در آخر از شما فقط یک چیز میخوام، بشینید به همراه تیمتون به قسمت چهارم فکر کنید، مطمئنم به قسمت اول و دوم و سوم هم خواهید رسید!

 

شک نکنید که We are the BEST

 

به امید پیروزی ما در کنار هم....

 

 

 


پاورقی

 

1- کاریکاتورها از "کتاب مترو" برداشته شده!

 

2- حالا که مرام گذاشتید و تا اینجارو خوندید، لطف کنید یکبار دیگه "تيم - استقلال - حمايت" و "team و teamwork" و "صبر" رو هم مطلعه کنید.

+ نوشته شده توسط -:- ناصر -:- -:- - :- |